یا اَیُّهَاالنَّبیُّ قُل لِاَزواجِکَ وَ بَناتِکَ...
ای پیامبر، به همسران و دخترانت و به زنان مؤمنین بگو که جلباب های( روسری ها) خویش را به خود نزدیک سازند، این کار برای اینکه شناخته شوند و مورد اذیت و آزار قرار نگیرند، بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است.
منوی بلاگ
کلمات کلیدی
پربیننده ترین مطالب
لوگوی دوستان
در میان ماه های قمری؛ ماه رجب، ماه شعبان و ماه رمضان جایگاهی ویژه دارند. احادیث در باب اهمیت این سه ماه بسیار است و سخن ها دربارۀ آن ها بسیار. ماه رجب به پایان خود رسیده و ما شعبان آغاز شده است.
بسیاری از ما شاید نتوانسته ایم آن طور که باید از ماه رجب توشه برگیریم. پس چه خوب است قدر ماه شعبان را دانسته و پیش از ورود از اعمال و اذکار این ماه آگاهی کسب کنیم. باشد مقدمه ای گردد برای درک هر چه بهتر ماه مبارک رمضان. ان شاء الله
1- تقرب جستن به پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)
بر اساس روایت اسلامی ماه شعبان، ماه حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) است و در نتیجه توسل و تقرب جستن به آن نور الهی، بسیار مفید و راهگشا خواهد بود. کسی که می خواهد از این ماه بهترین بهره ها را نصیب خویش سازد، توسل به صاحب این ماه را باید در رأس امور قرار دهد. از این رو از جمله اعمال مشترک این ماه صلوات بر حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله) دانسته شده و مردمان را به مداومت بر این ذکر در ماه شعبان توصیه کرده اند.
در کنار ذکر "اللهم صلی علی محمد و آل محمد"، از امام سجاد(علیه السلام) روایت شده است که پیش از زوال و در شب نیمۀ شعبان این صلوات خاصه خوانده شود: "اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلاَّئِکَةِ ... ". "خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد درخت نبوت و جایگاه رسالت و محل رفت و آمد فرشتگان ...". (ر.ک: مفاتیج الجنان، اعمال مشترک ماه شعبان)
2- روزه گرفتن
روزه داری در ماه شعبان، در شمار اعمالی است که بسیار مورد توجه ائمه (علیهم السلام) قرار داشته است. روایات فراوانی در باب روزۀ ماه شعبان از پیشوایان دینی به دست ما رسیده است که اهمیت والای آن را می رساند.
در روایتی از امام رضا(علیه السلام) آمده است که اگر کسی یک روز از ماه شعبان را روزه بدارد خداوند بهشت را بر او واجب می سازد. (الخصال، ج 2، ص 582)
صدقه دادن و کمک به نیازمندان از دیگر اعمال مورد توجه در ماه شعبان است. رسیدگی به حال مساکین و یاری رساندن به دیگران اجری عظیم در پیشگاه حضرت حق خواهد داشت به گونه ای که امام رضا(علیه السلام) می فرمایند: "اگر کسی در ماه شعبان صدقه ای ولو به اندازۀ نیمی از خرما دهد، خداوند جسم او را از آتش جهنم دور خواهد ساخت"
از جمله روزهایی که در این ماه برای روزه گرفتن بسیار مورد توجه قرار گرفته است سه روز آخر ماه است به گونه ای که فرد روزۀ ماه شعبان خویش را به ماه رمضان متصل سازد. بر اساس روایات اسلامی برای چنین کسی پاداش دو ماه روزۀ متوالی نوشته خواهد شد. (فضائل الأشهر الثلاثة، ص: 44)
3- استغفار
توبه و بازگشت به سوی خدا روز و ساعت خاصی ندارد. هر زمان که انسان در جان خویش احساس ندامت کرده و ابراز پشیمانی خویش را به سوی پروردگارش برد توبه صورت گرفته است. اما در برخی ایام زمینه های مساعد تری برای پذیرش توبه وجود دارد و یکی از آن ها ماه شعبان است. گفتن اذکار مربوط به استغفار در ماه شعبان، از دیگر اعمالی است که در این ماه شریف سفارش شده است. در حدیثی از امام رضا (علیه السلام) منقول است:
"بالاترین دعا در ماه شعبان استغفار است و اگر کسی در این ماه هر روز هفتاد مرتبه استغفار نماید همانند کسی است که در غیر این ماه هفتاد هزار بار استغفار کرده است. کیفیت استغفار نیز چنین است که بگوید: "أستغفر الله و أسأله التوبة". (فضائل الأشهر الثلاثة، ص: 56)
عجیب تر آنکه در روایت دیگری از پیشوای هشتم شیعیان آمده است که اگر کسی در کل این ماه هفتاد مرتبه استغفار نماید خداوند تمامی گناهان وی را می بخشاید ولو آنکه به اندازۀ ستارگان آسمان باشد!! (فضائل الأشهر الثلاثة، ص: 44)
4- صدقه دادن
صدقه دادن و کمک به نیازمندان از دیگر اعمال مورد توجه در ماه شعبان است. رسیدگی به حال مساکین و یاری رساندن به دیگران اجری عظیم در پیشگاه حضرت حق خواهد داشت به گونه ای که امام رضا(علیه السلام) می فرمایند: "اگر کسی در ماه شعبان صدقه ای ولو به اندازۀ نیمی از خرما دهد، خداوند جسم او را از آتش جهنم دور خواهد ساخت". (الخصال، ج 2، ص 582)
با در نظر گرفتن این روایت، حتی افراد کم بضاعت نیز می توانند نام خویش را در زمرۀ صدقه دهندگان در این ماه قرار داده و از اجر عظیم آن بهره مند گردند.
نتیجه
شعبان ماه نبی مکرم اسلام حضرت محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله) است. این ماه بزرگ مقدمه ای است برای درک هر چه بهتر ماه رمضان و دست یافتن به آمادگی برای حضور هر چه بهتر و بایسته تر در ماه مهمانی خدا. بررسی روایات اسلامی فضائل و اعمال فراوانی را برای درک هر چه بهتر ماه شعبان نشان می دهد که ذکر تمامی آن ها در این مجال ممکن نیست. در شمار اعمال مشترک این ماه می توان به توسل جستن به ساحت مقدس پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) به وسیلۀ ذکر صلوات، روزه گرفتن، استغفار و صدقه دادن اشاره نمود.
برای آگاهی از دیگر اعمال این ماه می توان از کتاب مفاتیح الجنان و فضائل الأشهر الثلاثة شیخ صدوق استفاده نمود.
امید است خداوند ما را در زمرۀ درک کنندگان ماه شعبان قرار دهد. ان شاء الله.
فرازی از مناجات شعبانیه:
«خدا یا کارم را چنان که سزاوار آنى بر عهده گیر، خدایا به سوى من با فضلت باز گرد، به سوى گناهکارى که جهلش سراپایش را پوشانده، خدایا گناهانى را در دنیا بر من پوشاندى، که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج ترم...
گناهم را در دنیا براى هیچ یک از بندگان شایستهات آشکار نکردى، پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مکن، خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت، و عفو تو از عمل من برترى گرفت.
بار خدایا... روزى که در آن، میان بندگانت حکم مىکنى، مرا به دیدارت خوشحال کن.
خدایا عذرخواهى من از پیشگاهت عذرخواهى کسى است که از پذیرفتن عذرش بىنیاز نگشته، پس عذرم را بپذیر اى کریمترین کسى که بدکاران از او پوزش خواستند.» (مناجات شعبانیه ، کتاب مفاتیح الجنان)
هر روز صبح که از خواب بیدار می شویم تا لحظه ای که در انتهای شب دوباره سر بر بالین می نهیم اتفاقات مختلفی برای ما می افتد، ریز و درشت، مهم و بی اهمیّت، وقتی می خواهیم بخوابیم اگر به روزی که گذراندیم کمی فکر کنیم می بینیم که بعضی از رفتارهای ما جای نقد داشته است. گاهی خودمان را سرزنش می کنیم، لحظه ای بعد لبخندی از سر رضایت می زنیم.
اما شاید روزها و شب های زیادی سپری شدند و ما خوردیم و خوابیدیم و لحظه ای نگاه نکردیم که در این گذر ایام چه کرده ایم و چه نباید می کردیم.
تا به حال شده که به جای دیگران خودمان را و رفتارمان را زیر ذره بین بگذاریم و نقد کنیم؟ ببینیم آنجا که نگاهمان به نامحرم افتاد نگاه از او برگرفتیم؟
اما شاید روزها و شب های زیادی سپری شدند و ما خوردیم و خوابیدیم و لحظه ای نگاه نکردیم که در این گذر ایام چه کرده ایم و چه نباید می کردیم
وقتی محفل غیبت و عیب جویی از یکی گرم شد ما سعی کردیم نظر دیگران را عوض کنیم یا خودمان هم کاسه داغ تر از آش شدیم؟
وقتی سر کارمان یا در محل تحصیلمان هستیم مراقب مصرف آب، برق، تلفن، اینترنت و ... هستیم که اینها بیت المال هستند و باید در جهت خودش استفاده کنیم نه نیازهای شخصی؟
فقط خداست که می داند ما در روز چقدر آگاهانه یا ناآگاهانه بر پرونده قطور گناهان خود می افزاییم. و عین خیالمان هم نیست.
اصلا یادمان می رود که آن همه حرف که پشت سر این و آن زدیم اگر به گوششان برسد چه می شود؟ آن همه کارهای مخفیانه ای که دور از چشم خانواده هایمان انجام دادیم اگر خداوند آبرویمان را حفظ نمی کرد چه می شد؟
ما در خلوت و در حضور دیگران خیلی راحت گناه می کنیم و متأسفانه هرگز به خاطر نداریم که در تمام آن لحظات در محضر خدا بوده ایم.
یک وقت هایی خوب است با یک تلنگر به خودمان بیاییم، مناجات شعبانیه تلنگر خوبی است برای ما و امثال ما که در خواب غفلت به سر می بریم، به ما یادآور می شود که اگر گناهان بی شماری کرده ای و هنوز در امانی از لطف و کرم پروردگار تو بوده و بس و یادت باشد که این پرده ها در آخرت فرو می افتد و اعمال ناشایست رو می شود.
چقدر خوب است که گاهی هم دست به دعا ببریم و به جای حاجات ناتمام دنیوی که هر کدام را داد یکی دیگر هم می خواهیم، کمی به فکر عاقبتمان باشیم به فکر روزهای سخت بی کسی و فقر و بیچارگی، روزی که نه خانه و ماشین و نه مدرکی که عمرمان را برایش تلف کردیم به کار ما نخواهد آمد.
مناجات شعبانیه به ما یاد می دهد عاقبت به خیری را از خداوند بخواهیم که بهترین دعاهاست.
از خداوند بخواهیم: «رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ»(سوره آل عمران آیه 8)؛
پروردگارا، پس از آن که ما را هدایت کردی، دل هایمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود، رحمتی بر ما ارزانی دار که تو خود بخشایشگری.
«خدا یا کارم را چنان که سزاوار آنى بر عهده گیر، خدایا به سوى من با فضلت باز گرد، به سوى گناهکارى که جهلش سراپایش را پوشانده، خدایا گناهانى را در دنیا بر من پوشاندى، که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج ترم...
گناهم را در دنیا براى هیچ یک از بندگان شایستهات آشکار نکردى، پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مکن، خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت، و عفو تو از عمل من برترى گرفت.
بار خدایا... روزى که در آن، میان بندگانت حکم مىکنى، مرا به دیدارت خوشحال کن.
خدایا عذرخواهى من از پیشگاهت عذرخواهى کسى است که از پذیرفتن عذرش بىنیاز نگشته، پس عذرم را بپذیر اى کریمترین کسى که بدکاران از او پوزش خواستند.» (مناجات شعبانیه ، کتاب مفاتیح الجنان)
هر روز صبح که از خواب بیدار می شویم تا لحظه ای که در انتهای شب دوباره سر بر بالین می نهیم اتفاقات مختلفی برای ما می افتد، ریز و درشت، مهم و بی اهمیّت، وقتی می خواهیم بخوابیم اگر به روزی که گذراندیم کمی فکر کنیم می بینیم که بعضی از رفتارهای ما جای نقد داشته است. گاهی خودمان را سرزنش می کنیم، لحظه ای بعد لبخندی از سر رضایت می زنیم.
اما شاید روزها و شب های زیادی سپری شدند و ما خوردیم و خوابیدیم و لحظه ای نگاه نکردیم که در این گذر ایام چه کرده ایم و چه نباید می کردیم.
تا به حال شده که به جای دیگران خودمان را و رفتارمان را زیر ذره بین بگذاریم و نقد کنیم؟ ببینیم آنجا که نگاهمان به نامحرم افتاد نگاه از او برگرفتیم؟
اما شاید روزها و شب های زیادی سپری شدند و ما خوردیم و خوابیدیم و لحظه ای نگاه نکردیم که در این گذر ایام چه کرده ایم و چه نباید می کردیم
وقتی محفل غیبت و عیب جویی از یکی گرم شد ما سعی کردیم نظر دیگران را عوض کنیم یا خودمان هم کاسه داغ تر از آش شدیم؟
وقتی سر کارمان یا در محل تحصیلمان هستیم مراقب مصرف آب، برق، تلفن، اینترنت و ... هستیم که اینها بیت المال هستند و باید در جهت خودش استفاده کنیم نه نیازهای شخصی؟
فقط خداست که می داند ما در روز چقدر آگاهانه یا ناآگاهانه بر پرونده قطور گناهان خود می افزاییم. و عین خیالمان هم نیست.
اصلا یادمان می رود که آن همه حرف که پشت سر این و آن زدیم اگر به گوششان برسد چه می شود؟ آن همه کارهای مخفیانه ای که دور از چشم خانواده هایمان انجام دادیم اگر خداوند آبرویمان را حفظ نمی کرد چه می شد؟
ما در خلوت و در حضور دیگران خیلی راحت گناه می کنیم و متأسفانه هرگز به خاطر نداریم که در تمام آن لحظات در محضر خدا بوده ایم.
یک وقت هایی خوب است با یک تلنگر به خودمان بیاییم، مناجات شعبانیه تلنگر خوبی است برای ما و امثال ما که در خواب غفلت به سر می بریم، به ما یادآور می شود که اگر گناهان بی شماری کرده ای و هنوز در امانی از لطف و کرم پروردگار تو بوده و بس و یادت باشد که این پرده ها در آخرت فرو می افتد و اعمال ناشایست رو می شود.
چقدر خوب است که گاهی هم دست به دعا ببریم و به جای حاجات ناتمام دنیوی که هر کدام را داد یکی دیگر هم می خواهیم، کمی به فکر عاقبتمان باشیم به فکر روزهای سخت بی کسی و فقر و بیچارگی، روزی که نه خانه و ماشین و نه مدرکی که عمرمان را برایش تلف کردیم به کار ما نخواهد آمد.
مناجات شعبانیه به ما یاد می دهد عاقبت به خیری را از خداوند بخواهیم که بهترین دعاهاست.
از خداوند بخواهیم: «رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ»(سوره آل عمران آیه 8)؛
پروردگارا، پس از آن که ما را هدایت کردی، دل هایمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود، رحمتی بر ما ارزانی دار که تو خود بخشایشگری.
مــــادر . . .
وقتی از روزگار خسته می شدم ،
چشمانم را به تو می دوختم،
از عمق نگاهت مهربانی را درک می کردم
وقتی سر بر دامانت می گذاشتم و تو با تمام وجود نوازشم می کردی
به رویایی شیرین فرو می رفتم ،
چه خوب بود همیشه سرشار از تو بودم مــادر ....
***************************************
مادر یعنی زندگی ،
مادر یعنی عشق ،
مادر یعنی مهر ،
مادر یعنی اون فرشته ای که با اشکت ، اشک میریزه ،
با خنده هات می خنده ،
مادر یعنی اون فرشته ای که نگاهش به توئه و با هر لبخندت ، زندگی میکنه ،
مادر یعنی اون فرشته ای که موهاش سفید میشه برای بزرگ کردنت
و به تو میگه ؛ پیر بشی مادر ، درد و بلات به جونم...
مادر یعنی اون فرشته ای که صبح که خوابی آروم میز صبحونه
رو میچینه تا وقتی بلند شدی زندگی رو لمس کنی ،
مادر یعنی اون فرشته ای که شبایی که غم داری
یا مریضی تا صب بالا سرت می شینه و نگرانه ،
مادر یعنی اون فرشته ای ، که وقتی موقع کار میگی خسته شدم ،
با اینکه پاهاش درد میکنه میگه تو بشین مادر من انجام میدم ،
مادر یعنی اون فرشته ای که هیچ وقت باور نمیکنی مرض بشه یا پیر بشه ،
چون همیشه و توی هر حالتی به روت لبخند میزنه ،
مادر یعنی اون فرشته ای که طاقت دیدن اشکاش رو نداری ...
مادر یعنی همه زندگی ..
*****************************
ز لیلایی شنیدم یا علی گفت * به مجنونی رسیدم یا علی گفت
مگر این وادی دارالجنون است * که هر دیوانه دیدم یا علی گفت؟
نسیمی غنچه ای را باز میکرد * به گوش غنچه آندم یا علی گفت
خمیر خاک آدم چون سرشته * چو بر میخاست آدم یا علی گفت
مسیحا هم دم از اعجاز میزد * زبس بیچاره مریم یا علی گفت
مگر خیبر ز جایش کنده میشد * یقین آنجا علی هم یا علی گفت
علی را ضربتی کاری نمیشد * گمانم ابن ملجم یا علی گفت
دلا باید که هردم یا علی گفت * نه هر دم بل دمادم یا علی گفت
که در روز ازل قالو بلا را * هر آنچه بود عالم یا علی گفت
محمد در شب معراج بشنید * ندایی آمد آنهم یا علی گفت
پیمبر در عروج از آسمانها * بقصد قرب اعظم یا علی گفت
به هنگام فرو رفتن به طوفان * نبی الله اکرمیا علی گفت
به هنگام فکندن داخل نار * خلیل الله اعظم یا علی گفت
عصا در دست موسی اژدها شد * کلیم آنجا مسلم یا علی گفت
کجا مرده به آدم زنده میشد * یقین عیسی بن مریم یا علی گفت
علی در خم به دوش آن پیمبر * قدم بنهاد و آندم یا علی گفت
مگر این وادی دارالجنون است * که هر دیوانه دیدم یا علی گفت؟
نسیمی غنچه ای را باز میکرد * به گوش غنچه آندم یا علی گفت
خمیر خاک آدم چون سرشته * چو بر میخاست آدم یا علی گفت
مسیحا هم دم از اعجاز میزد * زبس بیچاره مریم یا علی گفت
مگر خیبر ز جایش کنده میشد * یقین آنجا علی هم یا علی گفت
علی را ضربتی کاری نمیشد * گمانم ابن ملجم یا علی گفت
دلا باید که هردم یا علی گفت * نه هر دم بل دمادم یا علی گفت
که در روز ازل قالو بلا را * هر آنچه بود عالم یا علی گفت
محمد در شب معراج بشنید * ندایی آمد آنهم یا علی گفت
پیمبر در عروج از آسمانها * بقصد قرب اعظم یا علی گفت
به هنگام فرو رفتن به طوفان * نبی الله اکرمیا علی گفت
به هنگام فکندن داخل نار * خلیل الله اعظم یا علی گفت
عصا در دست موسی اژدها شد * کلیم آنجا مسلم یا علی گفت
کجا مرده به آدم زنده میشد * یقین عیسی بن مریم یا علی گفت
علی در خم به دوش آن پیمبر * قدم بنهاد و آندم یا علی گفت
♡❤
خدایا !
من همانم که گاه خندانم،
و گاهی گریان.
گاه شکرگزارم،
و گاهی درحال گله کردن.
گاه بنده ی توام،
و گاهی بنده ی خویش!
خدای همیشگی ام!
من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام،
بیماری نامتعادل که همیشه به نسخه ی طبیب خویش عمل نمی کند!
اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در برگرفته است...
معبود آزاده ام!
بندهای گاهها و بی گاههای زندان تنم را... از هم جدا کن!
مرا به آغوش خویش دعوت کن!
که تشنه ترینم به آن...
تمام این گاه و بی گاههای مدامم را،
ببخش...
به حق خدایی همیشه پایدارت!
الهی آمین...
خدایا !
من همانم که گاه خندانم،
و گاهی گریان.
گاه شکرگزارم،
و گاهی درحال گله کردن.
گاه بنده ی توام،
و گاهی بنده ی خویش!
خدای همیشگی ام!
من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام،
بیماری نامتعادل که همیشه به نسخه ی طبیب خویش عمل نمی کند!
اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در برگرفته است...
معبود آزاده ام!
بندهای گاهها و بی گاههای زندان تنم را... از هم جدا کن!
مرا به آغوش خویش دعوت کن!
که تشنه ترینم به آن...
تمام این گاه و بی گاههای مدامم را،
ببخش...
به حق خدایی همیشه پایدارت!
الهی آمین...
اونهایی که می گین: از شنبه نمازم رو اول وقت می خونم!
اونهایی که می گین: از اول هفته قرآن خوندن رو شروع می کنم!
اونهایی که می گین: از اول ماه غیبت و دروغ و هرچی گناه زبانیه کنار می ذارم!
اونهایى که می گین: از اول سال دیگه هر کاری رو فقط برا رضای خدا میکنم!
دو روز دیگه:
هم شنبه س!
هم اول هفته!
هم اول ماه!
هم اول سال!
اگرجایی نظری گذاشتم،صرفادیدگاه شخصی من بوده ،من
اونهایی که می گین: از اول هفته قرآن خوندن رو شروع می کنم!
اونهایی که می گین: از اول ماه غیبت و دروغ و هرچی گناه زبانیه کنار می ذارم!
اونهایى که می گین: از اول سال دیگه هر کاری رو فقط برا رضای خدا میکنم!
دو روز دیگه:
هم شنبه س!
هم اول هفته!
هم اول ماه!
هم اول سال!
اگرجایی نظری گذاشتم،صرفادیدگاه شخصی من بوده ،من