مآ بنده یـــ خوشتیپِـــ خدآییمـــ...

مآ بنده یـــ خوشتیپِـــ خدآییمـــ...

یا اَیُّهَاالنَّبیُّ قُل لِاَزواجِکَ وَ بَناتِکَ...
ای پیامبر، به همسران و دخترانت و به زنان مؤمنین بگو که جلباب های( روسری ها) خویش را به خود نزدیک سازند، این کار برای اینکه شناخته شوند و مورد اذیت و آزار قرار نگیرند، بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است.

لوگوی دوستان
ملازمان حرم 313

۲۹ مطلب در فروردين ۱۳۹۴ ثبت شده است

 

 

 

دختری از تبارِ غرور

دختری از تبارِ غرور






مــــادر . . .

وقتی از روزگار خسته می شدم ،

چشمانم را به تو می دوختم،

از عمق نگاهت مهربانی را درک می کردم 

وقتی سر بر دامانت می گذاشتم و تو با تمام وجود نوازشم می کردی

به رویایی شیرین فرو می رفتم ،

چه خوب بود همیشه سرشار از تو بودم مــادر ....

 

***************************************

 

مادر یعنی زندگی ،

مادر یعنی عشق ،

مادر یعنی مهر ،

مادر یعنی اون فرشته ای که با اشکت ، اشک میریزه ،

با خنده هات می خنده ،

مادر یعنی اون فرشته ای که نگاهش به توئه و با هر لبخندت ، زندگی میکنه ،

مادر یعنی اون فرشته ای که موهاش سفید میشه برای بزرگ کردنت 

و به تو میگه ؛ پیر بشی مادر ، درد و بلات به جونم...


مادر یعنی اون فرشته ای که صبح که خوابی آروم میز صبحونه

رو میچینه تا وقتی بلند شدی زندگی رو لمس کنی ،


مادر یعنی اون فرشته ای که شبایی که غم داری 

یا مریضی تا صب بالا سرت می شینه و نگرانه ،


مادر یعنی اون فرشته ای ، که وقتی موقع کار میگی خسته شدم ، 

با اینکه پاهاش درد میکنه میگه تو بشین مادر من انجام میدم ،


مادر یعنی اون فرشته ای که هیچ وقت باور نمیکنی مرض بشه یا پیر بشه ، 

چون همیشه و توی هر حالتی به روت لبخند میزنه ،


مادر یعنی اون فرشته ای که طاقت دیدن اشکاش رو نداری ...

مادر یعنی همه زندگی ..

*****************************

دختری از تبارِ غرور
 
ز لیلایی شنیدم یا علی گفت * به مجنونی رسیدم یا علی گفت




مگر این وادی دارالجنون است * که هر دیوانه دیدم یا علی گفت؟




نسیمی غنچه ای را باز میکرد * به گوش غنچه آندم یا علی گفت




خمیر خاک آدم چون سرشته * چو بر میخاست آدم یا علی گفت




مسیحا هم دم از اعجاز میزد * زبس بیچاره مریم یا علی گفت




مگر خیبر ز جایش کنده میشد * یقین آنجا علی هم یا علی گفت




علی را ضربتی کاری نمیشد * گمانم ابن ملجم یا علی گفت




دلا باید که هردم یا علی گفت * نه هر دم بل دمادم یا علی گفت




که در روز ازل قالو بلا را * هر آنچه بود عالم یا علی گفت




محمد در شب معراج بشنید * ندایی آمد آنهم یا علی گفت




پیمبر در عروج از آسمانها * بقصد قرب اعظم یا علی گفت




به هنگام فرو رفتن به طوفان * نبی الله اکرمیا علی گفت




به هنگام فکندن داخل نار * خلیل الله اعظم یا علی گفت




عصا در دست موسی اژدها شد * کلیم آنجا مسلم یا علی گفت




کجا مرده به آدم زنده میشد * یقین عیسی بن مریم یا علی گفت




علی در خم به دوش آن پیمبر * قدم بنهاد و آندم یا علی گفت
دختری از تبارِ غرور
 
♡❤
خدایا !
من همانم که گاه خندانم،
و گاهی گریان.

گاه شکرگزارم،
و گاهی درحال گله کردن.

گاه بنده ی توام،
و گاهی بنده ی خویش!

خدای همیشگی ام!
من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام،
بیماری نامتعادل که همیشه به نسخه ی طبیب خویش عمل نمی کند!

اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در برگرفته است...

معبود آزاده ام!
بندهای گاهها و بی گاههای زندان تنم را... از هم جدا کن!
مرا به آغوش خویش دعوت کن!
که تشنه ترینم به آن...

تمام این گاه و بی گاههای مدامم را،
ببخش...
به حق خدایی همیشه پایدارت!

الهی آمین... 


دختری از تبارِ غرور

 

 

 

دختری از تبارِ غرور
اونهایی که می گین: از شنبه نمازم رو اول وقت می خونم!
اونهایی که می گین: از اول هفته قرآن خوندن رو شروع می کنم!
اونهایی که می گین: از اول ماه غیبت و دروغ و هرچی گناه زبانیه کنار می ذارم!
اونهایى که می گین: از اول سال دیگه هر کاری رو فقط برا رضای خدا می‌کنم!




دو روز دیگه:
هم شنبه س!
هم اول هفته!
هم اول ماه!
هم اول سال!
اگرجایی نظری گذاشتم،صرفادیدگاه شخصی من بوده ،من
دختری از تبارِ غرور
چه خوب است

که انسان بعضی وقت ها به تماشای سحر برود

تا با همه وجود ، باور کند که آفتاب بی گمان خواهد دمید
دختری از تبارِ غرور
نسیم، دانه از دوش مورچه انداخت،

مورچه دانه را دوباره بر دوشش گرفت و رو به خدا گفت:گاهی یادم

می رود که، هستــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــیکاش بیشــــــــــــتر نسیم بوزد!
دختری از تبارِ غرور
خداوند بی نهایت است ...

به قدر نیاز تو فرود می آید

به قدر آرزوی تو گسترده میشود

و به قدر ایمان تو کار گشا.

هیچ غیر ممکنی وجود ندارد

همت از خود طلب و توکل بر خدا کن

بخشش او واسع است

رحمتش همه را شامل است
دختری از تبارِ غرور